ข่าว O-NET/GAT/PAT
ข่าวการศึกษา
คะแนน แอดมิชชั่น
สูงสุด-ต่ำสุด
คณิตศาสตร์
วิทยาศาสตร์
ฟิสิกส์ - เคมี - ชีวะ
ภาษาอังกฤษ
ภาษาไทย
ดาราศาสตร์
ประวัติศาสตร์
มุมคนเก่ง
คลังข้อสอบเก่า
คลังความรู้หลักสูตรเก่า
I.Q. Tests
 

 

หน้าแรก | มุมนักเรียน | หมายเหตุ

หมายเหตุ
   

เรื่องสั้นคืออะไร (ตอนที่ 2)
 

นักเขียนเรื่องสั้นแต่ละคนมีความสนใจแตกต่างกันไป บางคนสนใจเรื่องของสิ่งแวดล้อม บางคนสนใจการเมือง บางคนสนใจมนุษยธรรม การกำหนดประเด็นที่จะเขียนเรื่องสั้นจากความสนใจของผู้เขียนจะช่วยให้สามารถเห็น และเข้าใจสิ่งที่จะเขียนได้อย่างลึกซึ้ง เพราะมีประสบการณ์ตรงต่อสิ่งเหล่านั้น และมีข้อมูลเพื่อนำมาเขียนมากกว่าอย่างอื่นๆ


นอกเหนือจากความสนใจแล้ว ความถนัดก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่ช่วยให้การเลือกประเด็นในการเขียนเรื่องสั้นง่าย ความถนัดแตกต่างจากความสนใจ เพราะความถนัดมีพร้อมอยู่ในตัวเอง เป็นประสบการณ์สะสมที่ไม่ต้องหาเพิ่มเติม เช่นอยู่ในสังคมพ่อค้า อยู่ในสังคมนักธุรกิจ หรืออยู่ในสังคมนักการเมือง สิ่งเหล่านี้ ก็จะทำให้การมองเห็นประเด็นและการหยิบข้อมูลมาใช้โดยง่าย


บ่อเกิดประเด็นอีกอย่างหนึ่งได้แก่ ปัญหา ปัญหาในทุกๆ ด้านที่ผู้เขียนมองเห็นและประสบอยู่ ทำให้เกิดความคิดที่จะค้นหาคำตอบ ซึ่งอาจจะมีหรือไม่มีก็แล้วแต่โครงเรื่องที่จะนำมาเขียน ปัญหาเป็นสิ่งที่มองออกไปจากตัวผู้เขียน ดังนั้น ในแต่ละปัญหาจึงต้องมีข้อมูลเฉพาะของมันเอง และมันก็เป็นสิ่งที่ผู้เขียนเรื่องสั้นจะต้องศึกษาค้นคว้าต่อไป


หมายถึง ความคิดรวบยอดที่ต้องการเสนอ หรือต้องการให้ผู้อ่านเข้าใจ เช่น มนุษย์ไม่ควรเอารัดเอาเปรียบกัน ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอน ความสุขของชีวิต คือ ความสงบ ฯลฯ แก่นเรื่องจะเป็นจุดกำเนิดที่คิดต่อมาจากประเด็นของเรื่อง และบทสรุปของเรื่อง ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อผู้อ่านอ่านเรื่องสั้นจบลง


เป็นการนำแก่นเรื่องมาขยายและผูกโยงให้เกิดเป็นเรื่องราวขึ้น โครงเรื่องที่ดีควรสนุก น่าติดตาม และให้ความคิดตามแก่นเรื่องที่วางไว้


เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์ ซึ่งเป็นจุดเกิดเรื่องราวหรือที่ซึ่งให้ตัวละครใช้ดำเนินเรื่องในเรื่องสั้น เรื่องหนึ่งจะมีฉากกี่ฉากก็ได้ ทั้งนี้แล้วแต่ความเหมาะสมการเขียนถึงฉาก สามารถเขียนได้ ทั้งในรูปแบบบรรยายให้เห็นภาพ หรือเพียงแต่กล่าวถึงชื่อสถานที่นั้นๆ


เป็นผู้แสดงที่จะดำเนินเรื่องให้เป็นไปตามโครงเรื่อง ตัวละครในเรื่องสั้นส่วนใหญ่มีเพียงไม่กี่ตัว บางครั้งอาจมีเพียงตัวเดียวก็ได้ ซึ่งอาจหมายถึง ตัวผู้เขียนเอง ตัวละครประเภทนี้มักใช้สรรพนามแทนตัวว่า ผม ฉัน หรือ ข้าพเจ้า


เรื่องสั้นเป็นการเขียนในแบบบันเทิงคดี จึงต้องมีบทสนทนาเป็นองค์ประกอบที่สำคัญอย่างหนึ่งด้วย เพราะบทสนทนาสามารถแสดงความนึกคิด และความรู้สึกของตัวละครได้ดี


ความขัดแย้งเป็นคาถาสำคัญของการเขียนเรื่องสั้น เป็นสิ่งที่ทำให้เรื่องสนุก ชวนติดตาม ความขัดแย้งนี้มีทั้งความขัดแย้งทางความคิด และขัดแย้งโดยพฤติกรรมของตัวละคร


ในเรื่องสั้นแต่ละเรื่อง มีการใช้สำนวนภาษาที่แตกต่างกันไป ตามแบบอย่างการเขียนแต่ละประเภท ทั้งนี้ ผู้เขียนแต่ละคนย่อมมีแบบอย่างทางสำนวนภาษาที่แตกต่างกันไป


ความสะเทือนใจเป็นหัวใจของการเขียนเรื่องสั้น เพราะจะก่อให้เกิดความประทับใจแก่ผู้อ่าน ส่วนใหญ่แล้วความประทับใจมักจะเกิดขึ้นตอนจบเรื่อง เพื่อเป็นบทสรุปเรื่องให้เห็นแก่นเรื่องที่ชัดเจนขึ้น

ดังได้กล่าวมาข้างต้นแล้วว่า เรื่องสั้นเป็นงานบันเทิงคดี จึงมีรูปแบบและวิธีการเขียนใกล้เคียงกับการเขียนหนังสือสำหรับเด็ก เพียงแต่เปลี่ยนตัวละครเป็นคน และเปลี่ยนเรื่องราวให้เป็นจริงเป็นจังมากขึ้น ฉะนั้น ผู้ใดเขียนเรื่องบันเทิงคดีสำหรับเด็กได้ ก็ย่อมเขียนเรื่องสั้นโดยไม่ยาก


ย้อนกลับ

จำนวนคนอ่าน 2632 คน
   
 

© 2000 - 2014 www.myfirstbrain.com All Rights Reserved