| | | |
| | | |
| ๏ อนึ่งภูษาผ้าทรงณรงค์รา | | ให้มีครบเครื่องเสร็จทั้งเจ็ดสี |
| | วันอาทิตย์สิทธิโชคโฉลกดี | | เอาเครื่องสีแดงทรงเป็นมงคล |
| | เครื่องวันจันทร์นั้นควรสีนวลขาว | | จะยืนยาวชันษาสถาผล |
| | อังคารม่วงช่วงงามสีครามปน | | เป็นมงคลขัตติยาเข้าราวี |
| | เครื่องวันพุธสุดดีด้วยสีแสด | | กับเหลือบแปดปนประดับสลับสี |
| | วันพฤหัสจัดเครื่องเขียวเหลืองดี | | วันศุกร์สีเมฆหมอกออกสงคราม |
| | วันเสาร์ทรงดำจึงล้ำเลิศ | | แสนประเสริฐเสี้ยนศึกจะนึกขาม |
| | หนึ่งพาชีขี่ขับประดับงาม | | ให้ต้องตามสีสันจึงกันภัยฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งว่าถ้าจะลงสรงสนาน | | ทุกห้วยธารเถื่อนถ้ำแลน้ำไหล |
| | พระพักตร์นั้นผันล่องตามคลองไป | | ห้ามมิให้ถ่ายอุจจาร์ปัสสาวะ |
| | อย่าผินหน้าฝ่าฝืนขึ้นเหนือน้ำ | | จะต้องรำเพรำพัดซัดมาปะ |
| | เมื่อสรงน้ำสำเร็จเสร็จธุระ | | คำนับพระคงคาเป็นอาจิณฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งวิชาอาคมถมถนำ | | เวลาค่ำควรคิดเป็นนิจศีล |
| | จึงศักดิ์สิทธิ์ฤทธิรณพ้นไพริน | | ให้เพิ่มภิญโญยศปรากฏไป ฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งสุนัขมักเฝ้าแต่เห่าหอน | | อย่าขู่ค่อนด่าว่าอัชฌาสัย |
| | เสียสง่าราศีมักมีภัย | | คนมิได้ยำเยงเกรงวาจา |
| | อนึ่งเขฬะอย่าถ่มเมื่อลมพัด | | ไปถูกสัตว์เสื่อมมนต์ดลคาถา |
| | อนึ่งพบปะพระสงฆ์ทรงศีลา | | ไม่วันทาถอยถดทั้งยศทรัพย์ |
| | อนึ่งอย่าว่าแดดแลลมฝน | | อย่ากังวลเร่งวันให้พลันดับ |
| | เมื่อเช้าตรู่สุริยงจะลงลับ | | จงคำนับสุริยันพระจันทร |
| | อนึ่งเล่าเข้าที่ศรีไสยาสน์ | | อย่าประมาทหมั่นคำนับลงกับหมอน |
| | เป็นนิรันดร์สรรเสริญเจริญพร | | คุณบิดรมารดาคุณอาจารย์ฯ |
| | | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งผ้าทรงจงนุ่งเหน็บข้างขวา | | กันเขี้ยวงาจระเข้เดรัจฉาน |
| | อนึ่งอย่าไปใต้ช่องคลองตะพาน | | อย่าลอดร้านฟักแฟงแรงราคี |
| | ทั้งไม้ลำค้ำเรือนแลเขื่อนคอก | | ใครลอดออกอัปลักษณ์เสียศักดิ์ศรี |
| | ถึงฤทธิ์เดชเวทมนตร์ดลจะดี | | ตัวอัปรีย์แปรกลับให้อัปรา |
| | อนึ่งไปไหนได้พบอสภซาก | | อย่าออกปากทักทายร้ายนักหนา |
| | ให้สรงน้ำชำระพระพักตรา | | ตามตำราแก้กันอันตรายฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งเครื่องผูกลูกสะกดตระกรุดคาด | | เข้าไสยาสน์ยามหลับทับฉลาย |
| | เครื่องอาวุธสุดห้ามอย่าข้ามกราย | | อย่านอนซ้ายสตรีมักมีภัย |
| | อนึ่งวันจันทร์คราสตรุษสารทสูรย์ | | วันเพ็ญบูรณ์พรรษาอัชฌาสัย |
| | ทั้งวันเกิดเริดร้างให้ห่างไกล | | ห้ามมิให้เสนหาถอยอายุ |
| | แม้นสตรีมีระดูอย่าอยู่ด้วย | | ถ้ามิม้วยก็มักเสียจักขุ |
| | มักเกิดมีฝีพองเป็นหนองพุ | | ควรทำนุบำรุงองค์ให้จงดีฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ อนึ่งนั้นวันกำเนิดเกิดสวัสดิ์ | | อย่าฆ่าสัตว์เสียสง่าทั้งราศี |
| | อายุน้อยถอยเลื่อนทุกเดือนปี | | แล้วมักมีทุกข์โศกโรคโรคา |
| | อนึ่งบรรทมถ้าลมคล่องทั้งสองฝ่าย | | พระบาทซ้ายอย่าพาดพระบาทขวา |
| | ข้างขวาคล่องต้องกลับทับซ้ายมา | | เป็นมหามงคลเลิศประเสริฐนัก |
| | อนึ่งว่าถ้าจะจรแลนอนนั่ง | | สำเนียงดังโผงเผาะเกาะกุกกัก |
| | คือคุณผีปิศาจอุบาทว์ยักษ์ | | ใครทายทักถูกฤทธิ์วิทยาฯ |
| | | | |
| | | |
| | | |
| | ๏ ขอพระองค์จงจำไว้สำเหนียก | | ดังนี้เรียกเรื่องสวัสดิรักษา |
| | สำหรับองค์พงศ์กษัตริย์ขัตติยา | | ให้ผ่องผาสุกสวัสดิ์ขจัดภัย |
| | บทโบราณท่านทำเป็นคำฉันท์ | | แต่คนนั้นมิใคร่แจ้งแถลงไข |
| | จึงกล่าวกลับซับซ้อนเป็นกลอนไว้ | | หวังจะให้เจนจำได้ชำนาญ |
| | สนองคุณมุลิกาสามิภักดิ์ | | ให้สูงศักดิ์สืบสมบัติพัสถาน |
| แม้นผิดเพี้ยนเปลี่ยนเรื่องเบื้องโบราณ | | ขอประทานอภัยโทษได้โปรดเอยฯ |
| | | |
| | | | |